W niniejszym dziale chce opisać jednej z największych przekrętów w sądownictwie gdzie 3 pseudo-Sędziów

Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.) dokonali zamachu na demokratyczny ustrój państwa polskiego znosząc w stosunku do bogatego inwestora obowiązek podporządkowania się najważniejszemu przepisowi w procesie budowlanym tj;art 29 ust 3 ustawy prawo budowlane. Na dodatek w/w Panie (używanie słowa Sędzia jest niestosowne w stosunku do przestępców) twierdzą iż między innymi Sędziowie NSA w tym Profesor Roman Hauser, Andrzej Gliniecki, Zdzisław Kostka i inni dopuścili się przestępstwa fałszu intelektualnego twierdzą,c że organy nadzoru budowlanego mają kompetencje do badania czy inwestycja wymagała uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W istocie jak wysoka korzyść majątkowa została im obiecana, że naruszyli art 178 ust 1 w związku z art 87 ust 1 Konstytucji RP poprzez wyłączenie art 29 ust 3 ustawy prawo budowlane. Niestety w niniejszej sprawie nie można wykluczyć że Pani Barbara Gebel jest na tyle intelektualnie ograniczona, że mogła działać w stanie zniesionej poczytalności tym bardziej, że przyznała się do popełnienia przestępstwa przeciwko państwu.

WSA w Szczecinie 01.03.2017  -wyrok za który w/w Pani powinny zostać pozbawione prawa do wykonywania zawodu i winny przebywać w zakładzie karnym/.

Poniżej wyroki potwierdzające słuszność publicznie czynionych wobec 3 Pań.

II OSK 2295/15 wyrok z dnia 11.05.2017 roku (przewodniczący Profesor Roman Hauser)

Podobnie też zasadnie zarzucono naruszenie art. 7, 8, 107 § 1, 107 § 3 k.p.a., w zw. z art. 29 ust 3 Prawa budowlanego, w zakresie ustalenia, czy zrealizowane przedsięwzięcie wymagało pozwolenia na budowę, a więc czy wymagało przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a w szczególności, czy przedsięwzięcie to należy do kategorii „mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko” (§ 2 ust. 1 pkt 1 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko) lub „mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko” (§ 3 ust. 1 pkt 8 lit. d i e tego rozporządzenia). Z powyższych przepisów rozporządzenia wynika, że do parametrów technicznych stacji bazowej telefonii komórkowej decydujących o wpływie na środowisko należą: 1) rodzaj anteny – instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne; 2) liczba anten; 3) moc promieniowania poszczególnych anten; 4) emisja pola elektromagnetycznego przez poszczególne anteny; 5) odległość instalacji od miejsc dostępnych dla ludzi, a zatem konkretne umiejscowienie inwestycji na terenie objętym wnioskiem, 6) występowanie na obiekcie realizowanej lub zrealizowanej instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej lub radiolokacyjnej.

II OSK 1839/16 wyrok z dnia 09.06.2017 roku (przewodniczący sprawozdawca Andrzej Gliniecki)

Ponadto wskazać należy, że obowiązkiem organów jest dokonanie jednoznacznej oceny czy wykonane roboty budowlane można zakwalifikować jako przedsięwzięcie, które wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, oraz przedsięwzięcia wymagające przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. 2016 poz. 353) w związku z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz.U. 2016 poz. 71). Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego takie przedsięwzięcia wymagają pozwolenia na budowę. W przypadku stacji bazowychtelefonii komórkowych kwalifikacji dokonuje się w oparciu o dwa kryteria określone w § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r., tj. równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznaczoną dla pojedynczej anteny i odległość miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego, w osi głównej wiązki promieniowania anteny. Należy przy tym wskazać, że dla prawidłowej oceny, czy dana inwestycja może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, niezbędne jest dokładne określenie parametrów zarówno poszczególnych urządzeń, jak i całego przedsięwzięcia. Wykładnia systemowa § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. prowadzi bowiem do wniosku, że celem ustawodawcy było wskazanie inwestycji, które potencjalnie znacząco mogą oddziaływać na środowisko, co oznacza, że rolą organów jest ustalenie, w jaki sposób inwestycja (a nie poszczególne jej elementy) wpłynie na środowisko (por. wyroki NSA z 19 stycznia 2016r., II OSK 1162/14, Lex nr 2033968 i z 29 września 2015 r., II OSK 139/14, Lex nr 1987019).

Już tylko te 2 najnowsze stanowiska NSA pozwala mi na nazywanie 3 Pan z WSA w Szczecinie zdegenerowanymi, pozbawionymi zasad kobietami które  winny przebywać w zakładzie karnym a nie orzekać w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. Niestety   Prezes Sądu – Sędzia NSA Grzegorz Jankowski nie zrobił nic aby prowadzące przestępczą działalność panie odsunąć od orzekania. 

Jednakże to nie koniec przestępczej działalności części Sędziów  albowiem kolejne Panie w tym ta sama Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.) w wyroku  II SA/Sz 958/17 z dnia 25.01.2017 roku znowu za ogromne pieniądze wyłączają art 29 ust 3 ustawy prawo budowlane. W niniejszej sprawie znowu pojawia się Pani Gebel (czyżby znowu kasy była potrzebna jej na prezenty lub chora jest i nie wie, że orzekała w dniu 01.03.2017 roku.