Pani Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska nie jest zainteresowana tym, że 3 Sędziów popełniło przestępstwo lecz tym że biedaków znieważyłem.

V Inf S 041-228-17

W niniejszej sprawie bezspornym jest,  iż Jakub Zieliński dopuścił się przestępstwa tym bardziej, że Sędzia Andrzej Gliniecki nie podziela tego poglądu, który w istocie podpisał a został wprowadzony w błąd.

NSA II OSK 1839/16 dniu 0906.2017 roku oddalając skargę kasacyjną podkreślając, że cytuje;

Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego takie przedsięwzięcia wymagają pozwolenia na budowę. W przypadku stacji bazowych telefonii komórkowych kwalifikacji dokonuje się w oparciu o dwa kryteria określone w § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r., tj. równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznaczoną dla pojedynczej anteny i odległość miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego, w osi głównej wiązki promieniowania anteny. Należy przy tym wskazać, że dla prawidłowej oceny, czy dana inwestycja może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, niezbędne jest dokładne określenie parametrów zarówno poszczególnych urządzeń, jak i całego przedsięwzięcia. Wykładnia systemowa § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. prowadzi bowiem do wniosku, że celem ustawodawcy było wskazanie inwestycji, które potencjalnie znacząco mogą oddziaływać na środowisko, co oznacza, że rolą organów jest ustalenie, w jaki sposób inwestycja (a nie poszczególne jej elementy) wpłynie na środowisko (por. wyroki NSA z 19 stycznia 2016r., II OSK 1162/14, Lex nr 2033968 i z 29 września 2015 r., II OSK 139/14, Lex nr 1987019).

Jeżeli chodzi o dotychczasowe ustalenia organów w tym zakresie, to opierały się one wyłącznie na złożonym do akt sprawy przez inwestora piśmie z lipca 2011 r. „Kwalifikacja przedsięwzięcia pod względem konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko”. W piśmie tym w ogóle pominięto kwestię badania poziomu równoważnej mocy promieniowania izotropowego, które to badania jak wskazano wyżej powinny obejmować całą instalację.

W związku z treścią poniższą mam nadzieję, że wszystkie wskazane osoby, które orzekały w dniu 17.02.2017 roku będą bronic swojego honoru i godności i będą dążyć do konfrontacji tym bardziej, że podważono 2 biegłych sądowych powołanych przez Najwyższą Izbę Kontroli co wskazuje, iż mogło dojść do korupcji.Najgorsze jest to że 3 ograniczone inteligentnie osoby, które hańbią godność Sędziego zaatakowały brutalnie swoich kolegów, którzy sumowali EIRP anten na danym sektorze i żadnej fizyk czy też biegły tego nie podważył.

W tym miejscu można przywołać wyrok NSA (sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Paweł Miładowski (spr.) del. NSA Jerzy Stankowski) II OSK 2635/12 z dnia 01.04.2014 roku gdzie sumowano 4 anteny na danym sektorze podkreślając, że cytuje

W tych warunkach Sąd I instancji wadliwie zastosował § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia, ponieważ przy uwzględnieniu kumulacji pół elektromagnetycznych wartością odniesienia winna być wartości ERIP 8498 W, przy założeniu, że wartość ta dotyczy kumulacji wszystkich przewidywanych anten w danym sektorze promieniowania.

Niestety 3 głupców o których mowa poniżej twierdzi, iż inteligentni Sędziowie którzy orzekali 01.04.2014 roku dopuścili się przestępstwa albowiem nie da się sumować moc pojedynczej anteny na danym sektorze. W takiej sytuacji mogę twierdzić, że Sędzia WSA z Poznania Jakub Zieliński jest otępiały umysłowo lub też skorumpowany.

Szokujący przykład gdzie 3 osoby  (Andrzej Glinicki, Małgorzata Dałkowska-Szary, Jakub Zieliński) bezpardonowo atakują Sędziów NSA oraz WSA w Polsce twierdząc na stronie 25 wyroku , że cytuje;

Co więcej 5 3 ust. 2 pkt. 3 rozporządzenia z 9 listopada 2010r. nie mógłby
znaleźć zastosowania do stacji bazowych telefonii komórkowej, nawet gdyby w
rozporządzeniu nie zawarto omawianych wyżej końcowych zdań w 5 2 ust. 1 pkt. 7 i
5 3 ust. 1 pkt. 8. Z logicznego punktu widzenia nie sposób bowiem wyobrazić sobie w
jaki sposób mogłoby dojść do kumulacji parametru określonego wyłącznie dla
„pojedynczej anteny” i określonego jako odległość od jej środka mierzoną w osi
głównej tej właśnie anteny. Parametru takiego nie da się po prostu sumować. Na
marginesie należy zauważyć, że w piśmiennictwie podkreśla się brak możliwości *
obliczenia kumulacji odziaływania poszczególnych anten wchodzących w skład stacji
bazowej telefonii komórkowej. (por. Jan Szuma, „Stacje bazowe telefonii komórkowej
jako przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko”, Przegląd
Prawa Ochrony Środowiska 1/2011, s. 62-63).

Powyższe twierdzenie nosi znamiona przestępstwa z art 271 par 1 kodeksu karnego albowiem w tej sprawie sumowano moc EIRP pojedynczej anteny, która stanowi sumę 3 anten. Oczywiście pan Zieliński pisze coś czego nie rozumie lub też przyjmuje za zmianę praw fizyki łapówkę.  najgorsze jest to, że 3 osoby intelektualnie ograniczone nie dość, że kompromitują Polaków to jeszcze jest to atak na swoich kolegów, którym  w/w zarzucają w istocie przestępstwo. W istocie w/w twierdza, iż jeżeli w pokoju świecą obok siebie 3 żarówki to ich światło się nie sumuje. Oczywiście aby nie być gołosłowny zobaczmy czy inni Sędziowie mają również takie idiotyczne poglądy. Okazuje się, że nie albowiem przykładowo inteligentni zdolni do logicznej oceny materiału dowodowego (  Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędzia del. WSA Czesława Nowak-Kolczyńska) mają inny pogląd w wyroku NSA II OSK 708/15 z dnia 09.12.2016 roku w którym podkreślają że cytuje;

Ponadto z akt sprawy nie wynika by uwzględniono maksymalne parametry instalacji. Wskazania wymaga, że środek elektryczny anteny to miejsce będące środkiem układu współrzędnych, względem którego wyznaczono charakterystykę promieniowania anteny, a odległość miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego to odcinek prostej, którą wyznacza się w osi głównej wiązki promieniowania anteny, czyli wiązki zawierającej kierunek maksymalnego promieniowania. Przy wyznaczaniu odległości miejsc dostępnych dla ludności uwzględnić należy zarówno kierunek (azymut) głównej wiązki promieniowania anteny, jak i jej pochylenie (tilt). Kwestia oddziaływania pola elektromagnetycznego wymaga uwzględnienia zatem maksymalnego możliwego emitowania takiego pola z urządzenia, maksymalnego możliwego pochylenia osi wiązki promieniowania, ukształtowania terenu oraz istniejącego i potencjalnego zagospodarowania. Ponadto w tej sprawie mamy do czynienia z inwestycją, która dotyczy różnych grup anten o różnej mocy. Dlatego też powinna być uwzględniona kumulacja pól elektromagnetycznych tak aby można w ogóle dokonać jakiejkolwiek kwalifikacji przedmiotowej inwestycji w odniesieniu do § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia. Tego też nie uwzględnia „Kwalifikacja przedsięwzięcia”. Wskazuje się w nich po dwie moce dla dwóch grup pasm – odpowiednio 4028,7W i 1737,8W. Nie zsumowano tym mocy choć wynika to z ww. rozporządzenia, a z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy środowiskowej wynika, że kwestia kumulowania podlega uwzględnieniu dopiero po uprzednim przesądzeniu, że dane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co może sugerować, że odpowiedni wynik w tym zakresie może dać przeprowadzenie postępowania środowiskowego i w zależności od tego postępowania będzie uzależnione czy przedmiotowa inwestycja wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, tym bardziej, że mamy do czynienia z inwestycją w mieście, gdzie z reguły występują miejsca dostępne dla ludzi.

W niniejszej sprawie przywołam bardzo profesjonalne orzeczenie WSA świadczące o bardzo wysokim IQ Sędziów i tym samym ich zdolności do logicznej oceny przepisów prawa gdzie WSA w Rzeszowie II SA/Rz 29/16 w prawomocnym wyroku z dnia 18.10.2016 roku podkreślił, że cytuje;

  1. należy dokonać wyboru właściwego parametru granicznego (§ 3 ust. 1 pkt 1 lit. a)-g) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r.) równoważnej mocy promieniowania izotropowego (EIRP) w świetle sformułowanej wyżej wykładni pojęcia miejsc dostępnych dla ludności (art. 124 ust. 2 p.o.ś);
  2. należy ustalić i ocenić, w jaki sposób inwestycja (a nie poszczególne anteny) wpłynie na środowisko; dla poczynienia prawidłowych ustaleń niezbędne jest zatem określenie nie tylko mocy poszczególnych anten, ale i rozważenia ewentualnego nakładania się (nachodzenia) wiązek promieniowania emitowanych przez poszczególne anteny. Nie można bowiem wykluczyć, że ewentualne nakładanie lub nachodzenie się wiązek spowoduje, iż moc promieniowania znacznie przekroczy wielkości dopuszczalne. Odmienna interpretacja § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. prowadziłaby do możliwości obejścia prawa przez potencjalnych inwestorów, co z pewnością nie było intencją ustawodawcy. Przyjęcie bowiem, że dla ustalenia czy przedsięwzięcie oddziałuje potencjalnie znacząco na środowisko niezbędne jest ustalenie mocy promieniowania jedynie pojedynczej anteny może doprowadzić do planowania takich przedsięwzięć, które składać się będą z kilku a nawet kilkunastu anten, których każda posiadać będzie moc promieniowania niewpływającą ujemnie na środowisko, zaś po przecięciu z inną co najmniej na linii nakładania się lub przecinania stworzy moc znacznie przekraczającą wartości dopuszczalne. Tak wyznaczona wykładnia § 3 ust. 1 pkt 8 jest również zgodna z treścią § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. (por. np. wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2015 r., II OSK 2706/13);
  3. w uzasadnieniach decyzji należy uwzględnić zagadnienia wpływu na ostateczną wartość poziomów równoważnej mocy promieniowania izotropowego przedziałów kątów nachylenia wiązek promieniowania anten (tzw. tilty), możliwej kumulacji wartości mocy poszczególnych anten działających łącznie, możliwość zmiany kierunku (azymutu) anten, zróżnicowanie szerokości wiązek promieniowania elektromagnetycznego, wszystkie możliwe warianty płaszczyzn pionowych i poziomowych emisji promieniowania przez poszczególne i działające łącznie anteny.

NSA w trybie nadzwyczajnym II OSK 2538/14 w wyroku z dnia 21.06.2016 roku w którym precyzyjnie podkreśla, że cytuje;

Z orzecznictwa sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 16 czerwca 2015 r. II OSK 2706/13, z 12 czerwca 2014 r. II OSK 104/13, z 29 września 2015 r. II OSK 139/14) wynika, że w przypadku gdy przedmiotem decyzji lokalizacyjnej jest obiekt i urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej, to konieczne jest ustalenie charakterystycznych parametrów technicznych determinujących wpływ przedsięwzięcia na środowisko i nieruchomości sąsiednie z wyszczególnieniem miejsc dostępnych dla ludzi, a zatem niezbędne jest ustalenie rodzaju anten danej instalacji, liczby anten, mocy promieniowania poszczególnych anten, wysokości ich zawieszenia, emisji pola elektromagnetycznego dla każdej anteny i kierunku emisji. 

W rezultacie nie do zaakceptowania było wnioskowanie Sądu Wojewódzkiego, który stwierdził, że nie jest rażącym naruszeniem prawa sytuacja gdy organ oparł się wyłącznie na oświadczeniu inwestora i zaniechał dokonania własnych ustaleń co do kwalifikacji spornej inwestycji w kontekście wymagań uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W najnowszym wyroku NSA II OSK 708/15 w wyroku z dnia 09.12.2016 roku podkreśla, że cytuje;

Ponadto z akt sprawy nie wynika by uwzględniono maksymalne parametry instalacji. Wskazania wymaga, że środek elektryczny anteny to miejsce będące środkiem układu współrzędnych, względem którego wyznaczono charakterystykę promieniowania anteny, a odległość miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego to odcinek prostej, którą wyznacza się w osi głównej wiązki promieniowania anteny, czyli wiązki zawierającej kierunek maksymalnego promieniowania. Przy wyznaczaniu odległości miejsc dostępnych dla ludności uwzględnić należy zarówno kierunek (azymut) głównej wiązki promieniowania anteny, jak i jej pochylenie (tilt). Kwestia oddziaływania pola elektromagnetycznego wymaga uwzględnienia zatem maksymalnego możliwego emitowania takiego pola z urządzenia, maksymalnego możliwego pochylenia osi wiązki promieniowania, ukształtowania terenu oraz istniejącego i potencjalnego zagospodarowania. Ponadto w tej sprawie mamy do czynienia z inwestycją, która dotyczy różnych grup anten o różnej mocy. Dlatego też powinna być uwzględniona kumulacja pól elektromagnetycznych tak aby można w ogóle dokonać jakiejkolwiek kwalifikacji przedmiotowej inwestycji w odniesieniu do § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia. Tego też nie uwzględnia „Kwalifikacja przedsięwzięcia”. Wskazuje się w nich po dwie moce dla dwóch grup pasm – odpowiednio 4028,7W i 1737,8W. Nie zsumowano tym mocy choć wynika to z ww. rozporządzenia, a z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy środowiskowej wynika, że kwestia kumulowania podlega uwzględnieniu dopiero po uprzednim przesądzeniu, że dane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co może sugerować, że odpowiedni wynik w tym zakresie może dać przeprowadzenie postępowania środowiskowego i w zależności od tego postępowania będzie uzależnione czy przedmiotowa inwestycja wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, tym bardziej, że mamy do czynienia z inwestycją w mieście, gdzie z reguły występują miejsca dostępne dla ludzi.

NSA w trybie nadzwyczajnym II OSK 2538/14 w wyroku z dnia 21.06.2016 roku w którym precyzyjnie podkreśla, że cytuje;

Z orzecznictwa sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 16 czerwca 2015 r. II OSK 2706/13, z 12 czerwca 2014 r. II OSK 104/13, z 29 września 2015 r. II OSK 139/14) wynika, że w przypadku gdy przedmiotem decyzji lokalizacyjnej jest obiekt i urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej, to konieczne jest ustalenie charakterystycznych parametrów technicznych determinujących wpływ przedsięwzięcia na środowisko i nieruchomości sąsiednie z wyszczególnieniem miejsc dostępnych dla ludzi, a zatem niezbędne jest ustalenie rodzaju anten danej instalacji, liczby anten, mocy promieniowania poszczególnych anten, wysokości ich zawieszenia, emisji pola elektromagnetycznego dla każdej anteny i kierunku emisji. 

Podobnie NSA II OSK 801/14 z dnia 01.12.2015 roku,  NSA II OSK 2002/13 w wyroku z dnia 24.03.2015 roku, NSA II OSK 139/14 z dnia 29.09.2015 roku,  NSA II OSK 2706/13 w wyroku z dnia 16.06.2015 roku

Jak wynika z powyższych 6 orzeczeń NSA w procedurze dotyczącej konieczności uzyskania przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowanych chodzi o emisję pola elektromagnetycznego dla każdej anteny i kierunku emisji. Podobnie WSA w Krakowie II SA/Kr 884/16 w wyroku prawomocnym z dnia 07.10.2016, WSA w Rzeszowie II SA/Rz 29/16 w prawomocnym wyroku z dnia 18.10.2016 roku, WSA w Bydgoszczy II SA/Bd 1389/15 z dnia 01.03.2016 roku, WSA w Warszawie VII SA/Wa 923/15 w prawomocnym wyroku z dnia 09.03.2016 roku, WSA w Rzeszowie II SA/Rz 1651/15 w wyroku z dnia 13.09.2016 roku, WSA w Lublinie II SA/Lu 679/15 w prawomocnym wyroku z dnia 26.04.2016 roku, WSA w Olsztynie II SA/Ol 1086/12 w wyroku z dnia 06.11.2012 roku, , WSA w Krakowie II SA/Kr 1388/15 w wyroku z dnia 21.01.2016 roku, WSA w Gliwicach II SA/Gl 1043/15 w wyroku z dnia 16.03.2016 roku.

Powyższe orzeczenia, które zakwestionowali Gliniecki, Szary a szczególnie  Zieliński pokazują przerażającą  prawdę o Sędziach gdzie do NSA deleguje się inteligentnie ograniczonego Sędziego  z WSA z Poznania Zielińskiego, który  poświadcza nieprawdę próbując skompromitować  wszystkich Sędziów w wyrokach, o których mowa powyżej. Ciekawe czy działa na polecenie Glinieckiego . Ciekawe czy  Zieliński będzie bronił swojego honoru i godności oraz jak będzie go wspierał dotknięty  Gliniecki. Ciekawe czy Sędziowie orzekający 17.02.2017 roku zmierzą się z moim geniuszem.

Polacy ostrzegam was czy 3 Sędzowie są zdolni do kolejnych przestępstw więc za wszelką cenę składajcie wnioski o ich wyłączenie lub w inny sposób ich eliminujcie. Andrzej Glinicki, Małgorzata Dałkowska-Szary, Jakub Zieliński-IQ łączne niższe niż 40.

Jednocześnie wszystkich przepraszam za używanie słów powszechnie uznawanych za obelżywe ale ci ludzie  nie zasługują na jakikolwiek szacunek-to parszywi kłamcy atakujący uczciwych kolegów w tym świetnego Pawłą Miładowskiego, Annę Łuczaj, Małgorzatę Miron i wielu innych inteligentnych Sędziów.

Pszczyna NSA 17.02.2017